Zadowolenie z pracy oznacza ogólną postawę jednostki wobec wykonywanej pracy. Człowiek w dużym stopniu zadowolony z pracy ma wobec niej postawę pozytywną, człowiek niezadowolony wykazuje postawę negatywną. Mówiąc o postawach pracowników, często mamy na myśli właśnie zadowolenie z pracy. Oba te pojęcia bywają używane zamiennie.

Co wpływa na zadowolenie z pracy?

Jakie zmienne związane z praca sprzyjają zadowoleniu? Okazuje się, że najważniejsze czynniki przesądzające o zadowoleniu z pracy to: praca wymagająca wysiłku umysłowego, sprawiedliwe wynagrodzenie i inne nagrody, odpowiednie warunki pracy oraz życzliwi koledzy.

Pracownicy na ogół wola zajęcia, które umożliwiają wykorzystanie ich uzdolnień i umiejętności oraz zapewniają zróżnicowanie zadań, swobodę i informację zwrotną oceniającą ich pracę. Te właściwości sprawiają, że praca stanowi wyzwanie intelektualne. Zajęcia mało wymagające stają się nudne, jednak zadania zbyt ambitne budzą zniechęcenie i poczucie niepowodzenia. W warunkach umiarkowanych wymagań większość pracowników osiąga zadowolenie i przyjemność.

Pracownicy chcą, aby system płac i polityka awansów były sprawiedliwe, jednoznacznie i zgodne z oczekiwaniami. Jeżeli płace uważa się za uczciwe w stosunku do wymagań względem danego stanowiska, kwalifikacji pracownika i lokalnych standardów wynagradzania, to na ogół przynoszą one zadowolenie. Podobnie, osoby, które oceniają decyzje o awansie jako słuszne i sprawiedliwe, przeważnie są zadowolone z pracy.

Pracownicy dbają o warunki pracy zarówno ze względu na osobistą wygodę, jak i w celu ułatwienia wykonywanych zajęć. Pragną, aby ich otoczenie było bezpieczne, wygodne, czyste i jak najmniej rozpraszające.

Trzeba też zauważyć, że praca zapewnia nie tylko pieniądze i wymierne osiągnięcia. Najczęściej zaspokaja również potrzebę kontaktów społecznych. Nic więc dziwnego, że do zadowolenia z pracy przyczyniają się życzliwi i sympatyczni koledzy.

Zadowolenie a wydajność.

Niewiele zagadnień wzbudza wśród badaczy zachowań w organizacji równie żywe zainteresowanie jak związek pomiędzy zadowoleniem a wydajnością pracy. Najczęściej pytamy: Czy zadowoleni pracownicy są bardziej wydajni niż pracownicy niezadowoleni?

Wczesne poglądy na zależność pomiędzy wydajnością a zadowoleniem z pracy można krótko podsumować stwierdzeniem: „szczęśliwy pracownik to wydajny pracownik”.  Paternalizm menedżerów w latach trzydziestych, czterdziestych i pięćdziesiątych- tworzenie w zakładach drużyn sportowych i kas pożyczkowych, urządzanie pikników i uwrażliwianie szefów na potrzeby podwładnych- był w znacznej mierze podyktowany dążeniem do uszczęśliwiania pracowników. Teza o szczęśliwym pracowniku opierała się jednak raczej na myśleniu życzeniowym  niż na ścisłych dowodach.

Bardziej wnikliwa analiza wykazuje, że zadowolenie w nieznacznym tylko stopniu sprzyja wydajności pracy. Zależność tę można zwiększyć dzięki modyfikacji pewnych zmiennych. Zwiększa się ona między innymi wtedy, gdy zachowanie pracownika nie jest ograniczane ani sterowane przez czynniki zewnętrzne. Wydajność robotnika przy taśmie zależy na przykład o wiele bardziej od prędkości taśmy niż od poziomu zadowolenia z pracy.

Obecnie na podstawie licznych danych, przyjmuje się, że to raczej wydajność pobudza zadowolenie z pracy, a nie odwrotnie. Jeśli dobrze wykonujesz swoja pracę czujesz wewnętrzne zadowolenie. Ponadto, zakładając, że organizacja wynagradza wydajność, wzrost wydajności powinien wywoływać słowa uznania, podwyżkę płacy i możliwości awansu. Tego rodzaju nagrody podwyższają z kolei poziom zadowoleni z pracy.

Dodatkowo zapraszam do zapoznania się z raportem „Szczęście w pracy Polaków”- link TUTAJ.