Dzisiaj kilka słów na temat stylów podejmowania decyzji.
Znajomość tych stylów powinna pozwolić nam na lepsze dopasowanie do odbiorców konkretnej prezentacji i wspierających ją argumentów.
Zazwyczaj reprezentujemy zwykle pewien „domyślny” styl podejmowania decyzji, należący do jednego z pięciu typów charakterologicznych:
1. CHARYZMATYCY.
Są ciekawi nowych idei i dość łatwo dają się im porwać, ale doświadczenie nauczyło ich podejmować decyzje na podstawie pełnego zestawu informacji, a nie pod pływem emocji.
Cechy charakteru: entuzjastyczni, o nieodpartym uroku, rozmowni, dominujący.
Zasady perswazji: próbując przekonać do czegoś charyzmatyka, trzeba unikać podzielania jego ekscytacji. W rozmowie należy skupić się na wynikach. Używać prostych i bezpośrednich argumentów, stosować pomoce wizualne dla uwypuklenia szczegółów propozycji i wynikających z nich korzyści.
2. MYŚLICIELE.
Bywają osobami, które najtrudniej przekonać. Wrażenie robią na nich argumenty, które są poparte dokładnymi danymi. Demonstrują zwykle dużą awersję do ryzyka, a decyzje mogą podejmować bardzo długo.
Cechy charakteru: „mózgowcy”, „naukowcy”, inteligentni, logiczni.
Zasady perswazji: trzeba mieć w zanadrzu dużą ilość informacji. Myśliciele potrzebują jak najwięcej takich danych, jak: wyniki wszystkich pomocnych badań rynkowych, wyniki badań klientów, studia przypadków, analizy kosztów i zysków i tak dalej. Osoby tego typu chcą znać wszystkie aspekty sytuacji.
3. SCEPTYCY.
Są zwykle bardzo podejrzliwi wobec przedstawianych im informacji, zwłaszcza tych, które nie zgadzają się z ich poglądami. Mogą prezentować agresywny, a nawet napastliwy styl bycia i są często opisywani jako osoby władcze.
Cechy charakteru: wymagający, destruktywni, nieprzyjemni, buntowniczy.
Zasady perswazji: niezbędna jest jak największa wiarygodność. Jeśli nie ma się własnego „dojścia” do sceptyka, należy przed spotkaniem lub w jego trakcie w jakiś sposób stać się dla niego wiarygodnym, na przykład pozyskując rekomendację od kogoś, kogo darzy zaufaniem.
4. NAŚLADOWCY.
Podejmują decyzje, kierując się własnymi doświadczeniami w podobnych sytuacjach w przeszłości lub przykładem innych menedżerów obdarzanych przez nich zaufaniem. Zwykle starają się unikać ryzyka.
Cechy charakteru: odpowiedzialni, ostrożni, ufający markom, szukający okazji.
Zasady perswazji: naśladowcy starają się opierać na sprawdzonych rozwiązaniach, więc odpowiednie referencje i poświadczenia stanowią w ich przypadku silne narzędzie perswazji. Osoby te chcą mieć pewność, że podejmują odpowiednią decyzję- trzeba je więc informować, kto już wcześniej z powodzeniem zastosował dane rozwiązanie.
5. KONTROLERZY.
Nie znoszą niepewności i niejasności sytuacji, a podejmując decyzje, biorą pod uwagę jedynie suche fakty i logikę argumentacji.
Cechy charakteru: logiczni, opanowani,rozważni, drobiazgowi, dokładni, analityczni.
Zasady perswazji: argumentacja skierowana do kontrolera musi być uporządkowana i wiarygodna. Kontroler czeka na szczegóły, ale muszą być one przedstawiane przez specjalistę. Nie można go zbyt agresywnie namawiać do czegokolwiek. Często najlepszym wyjściem jest po prostu dostarczyć mu wymagane informacje i mieć nadzieję, że sam przekona się do proponowanego rozwiązania.
Jak widzicie umiejętność dopasowania naszego komunikatu do odbiorcy jest niezwykle ważna, żeby odnieść sukces. Jeśli jesteście teraz przed ważną prezentacją- zastanówcie się jaki styl reprezentuje wasz słuchacz i dopasujcie ją do niego- myślę, że będziecie zaskoczeni swoją skutecznością!
Źródło: „O skutecznej komunikacji. 10 idei HBR” Harvard Business Review