Pracownicy 50+ to temat TABU?

Mam wrażenie, że temat pracowników w wieku 50+ jest tematem tabu, ponieważ, kiedy zapytałam o zatrudnienie tychże pracowników w firmach moich kontaktów na LinkedInie odpowiedziała tylko jedna Pani (za co serdecznie dziękuję!), na Facebooku nikt nie skomentował posta, ale na szczęście na Instagramie na pytanie “Czy w Twojej firmie zatrudnia się pracowników w wieku 50+?” uzyskałam takie wyniki:  78% osób odpowiedziało TAK, a 22% NIE.

Nie ukrywam, że czuję pewne rozczarowanie brakiem dyskusji, ale trudno- oprę się na innych badaniach- Bilans Kapitału Ludzkiego VI, które mówi, że:

“… poszukiwanie pracy po 50. roku życia, pomimo wysokiej koniunktury na rynku pracy, jest dla respondentów dużym wyzwaniem. Osoby po 50. roku życia, pracujące na umowę o pracę, nie czują się pewnie w obliczu potencjalnej utraty pracy. Ponad 40% z nich uznaje, że gdyby teraz stracili swoje zatrudnienie, znalezienie pracy na podobnych warunkach sprawiłoby im trudność. Z większą niepewnością muszą sobie radzić kobiety: przekonanych o trudności takich poszukiwań jest połowa respondentek i o 10 punktów procentowych mniej respondentów. Wśród starszych mężczyzn występuje też więcej tych, którzy są pewni, że takie stanowisko znaleźliby z łatwością – stanowią oni 15% grupy, w porównaniu do 10% kobiet podzielających to zdanie. Obawy przed znalezieniem nowej pracy są inaczej rozłożone w grupach wyznaczonych przez charakter wykonywanej pracy. O ile niemal połowa pracowników umysłowych uważa, że miałaby problem ze znalezieniem nowej pracy, o tyle wśród pracowników fizycznych ten odsetek spada o 8 punktów procentowych. Można się domyślać, że jest to spowodowane złożonością wykonywanego przez nich zawodu, dostępnością ofert o obydwu charakterystykach oraz zwiększonej konkurencji płynącej ze strony osób młodszych w przypadku prac umysłowych. Wśród respondentów w wieku 50 lat i więcej 6% aktualnie poszukuje pracy. Jedna czwarta z poszukujących robi to od ponad roku. Częściej pracy poszukują osoby nieposiadające aktualnego zatrudnienia, ale dysproporcja ta nie jest duża – 60% poszukujących aktualnie pracuje. W obydwu grupach kluczowym powodem poszukiwania pracy jest potrzeba zarobienia dodatkowych pieniędzy – deklaruje ją połowa pracujących i nieco ponad 40% niepracujących poszukujących. Poza tym pracujący kierują się przede wszystkim chęcią zmiany aktualnego zatrudnienia (55%), a niepracujący zamiarem powrotu na rynek pracy po przerwie (53%). Dwie trzecie respondentów w wieku 50 lat i starszych poszukujących pracy korzysta z rekomendacji znajomych i rodziny. Ta strategia poszukiwania pracy jest popularna we wszystkich grupach wiekowych, jednak tylko wśród najstarszych ankietowanych jest najczęściej stosowana. Chociaż połowa starszych respondentów deklaruje, że do poszukiwań pracy wykorzystuje Internet, w porównaniu do innych grup wiekowych nie jest to duża grupa. Podobnie jest z deklarowanym przez jedną trzecią starszych badanych bezpośrednim kontaktem z pracodawcą. Popularne w tej grupie jest również korzystanie z oferty urzędów pracy – w ten sposób pracy szuka 30% starszych ankietowanych.Wśród aktualnie pracujących na podstawie umowy o pracę respondentów 30% otrzymało zatrudnienie u aktualnego pracodawcy po 50. roku życia. Niemal dwóch na pięciu z nich deklaruje, że obecną pracę zawdzięcza poleceniu ze strony rodziny lub znajomych. W 17% przypadków respondenci sami nawiązali bezpośredni kontakt z pracodawcą. Innymi popularnymi drogami do otrzymania zatrudnienia było otrzymanie oferty od pracodawcy bądź agencji rekrutacyjnej (12%) lub skorzystanie z oferty urzędu pracy (12%).”

Pewnie zauważyliście, że większość działań pracodawców (zarówno Employer Brandingowych jak i dotyczących rozwoju pracowników wewnątrz organizacji) skierowanych jest do młodych pokoleń, a jednak mało spotyka się akcji skierowanych typowo do tej grupy pracowników jakimi są pracownicy 50+. Często zastanawiam się, dlaczego? Czy wynika to ze stereotypów, że pracownik 50+ to pracownik mniej wydajny?

W takim razie czas na plusy zatrudnienia pracownika 50+:

–  lojalność- pracownik dojrzały rzadko zmienia miejsce zatrudnienia (w porównaniu z pokoleniem Y i Z- jest to ogromny plus);

– mniejsza absencja- pracownicy 50+ najczęściej mają już odchowane dzieci, co wiążę się również z mniejszą absencją ze względu na chorobę dziecka. Dodatkowo badania wskazują, że dojrzali pracownicy rzadziej od swoich młodszych kolegów korzystają ze zwolnień lekarskich [1];

– chęć nauki nowych technologii- osoby w wieku 50+ są najszybciej rosnącą grupą użytkowników Internetu. Sama mam sąsiadkę, która oscyluje w wieku 65-70 i jest chyba jedną z najbardziej “ogarniętych” technologicznie osób jakie znam w przedziale 50-70 lat;

– możliwość wprowadzenia mentoringu w firmie- gdzie pracownicy 50+ są mentorami dla młodszych kolegów;

– chęć pracy- taka postawa wśród pracownika to chyba najlepsza postawa o jakiej marzy pracodawca, pracownicy w wieku 50+ po prostu chcą pracować. Praca to dla nich nie tylko możliwość zarobienia pieniędzy, ale często szansa na życie społeczne i czucie się “potrzebnymi”;

– dodatkowo: doświadczenie, dyspozycyjni, punktualni i rzetelni.

Podsumowując: myślę, że czas, aby pracodawcy zaczęli wprowadzać zarządzanie wiekiem w organizacjach i zaczęli dostrzegać jak wiele plusów przynoszą ich organizacjom pracownicy 50+. Myślę też, że w dobie pracowników pokolenia Z (pracowników mało lojalnych) pracodawcy docenią ten segment pracownika i trend w ich zatrudnieniu się zmieni.

PS. Dajcie znać w komentarzach, co myślicie i koniecznie podajcie przykłady (jeśli oczywiście znacie) działań pracodawców skierowanych typowo do tego segmentu pracowników.

Źródło:

Badanie Bilans Kapitału Ludzkiego VI

[1] www.50plus.gov.pl

Zapraszam też na:
Opublikowany w HRTagged

2 myśli na temat “Pracownicy 50+ to temat TABU?

  1. Przykład z trochę innego podwórka, czyli z islandzkiego rynku pracy. W firmie projektowo – konsultingowej w branży budowlanej, zatrudniającej około 400 pracowników w której pracowałem jako projektant ,rekordzista miał 89 lat i był aktywny zawodowo. Było parę osób powyżej 80-tego roku życia i całkiem spora licząca około 30 do 50 osób grupa 70+. Choć osoby te niekoniecznie potrafiły szybko opanowywać dynamicznie zmieniające się oprogramowanie, o tyle ich doświadczenie, znajomość realiów rynku oraz kontakty były na tyle cenne dla firmy, by dopóki miały ochotę pracować choćby na 30% etatu, miały swoje miejsce w firmie. Osobiście uważam że najbliższa dekada wymusi na pracodawcach lepsze wykorzystanie potencjału osób z segmentu 50+, z obopólną korzyścią. Tym bardziej że w obecnych czasach zaczyna się coraz częściej operować pojęciami takimi jak wiek biologiczny, w którym data urodzenia jest mało miarodajnym kryterium sprawności.

  2. Pani Agnieszko, To bardzo ważny głos w dyskusji o polityce senioralnej. Temat jest również żywy w Radzie Dialogu Społecznego w zespole prawa pracy, w którym mam możliwość uczestniczyć. Mam nadzieję, że uda nam się zaproponować podejście, które łączy potrzeby pracodawców i pracowników. Zachęcam też do przyłączenia się do kampanii “Docenić moc doświadczeń”, którą uruchamiamy wkrótce jako 4Business&People razem z Business Centre Club tuż przed rozpoczęciem naboru do III edycji konkursu Pracownik Roku, gdzie spotykamy wielu doświadczonych pracowników. Pozdrawiam! Katarzyna Lorenc

Dodaj komentarz